ONTMOETING

Wanneer wij elkander ontmoeten is het vooraleerst zo dat wij elkaar fysiek naderen. Wat tegelijkertijd plaats vindt is de ontmoeting van de energievelden in onze aura’s. Op die wijze zien we of ruiken we niet slechts elkaar, maar voel jij mij en ik jou. Om die reden is het zo dat als jij mij verteld dat het prima met jou gaat, ik eventueel kan voelen dat dit mogelijk toch anders ligt. Als ik dan nogmaals vraag of het echt wel goed met jou gaat dan kan jij mij een ander antwoord geven of je geeft zelfs je tranen de vrije loop. Jouw gevoel geeft dan aan dat ik met je meevoel. Het biedt jou en mij de mogelijkheid om op een puur niveau contact te hebben. Om iets voor elkaar te kunnen betekenen.

Wij groeien er in de komende tijd naar toe dat wij elkander niet meer alleen fysiek hoeven te ontmoeten om toch via onze auravelden contact met elkaar te kunnen maken. De energie van onze aura’s kennen geen beperking in wat wij zien als afstand. Dit fenomeen vindt natuurlijk al plaats vanaf ons eerste bestaan, maar we zijn dit door ons te richten op het ik verloren geraakt. Het is echter blijven bestaan daar waar een sterke band is, bijvoorbeeld tussen moeder en kind of tussen vader en kind. Ook tussen geliefden kan zo’n band bestaan.

Andersom vindt dit ook plaats. Als wij elkander haten dan haken onze energievelden in elkaar en kunnen we elkaar pijn doen. Nu is dit veelal nog te verbloemen, maar in de komende tijd komt dit open en bloot te liggen. Dan kan het niet meer zo zijn dat de haat of afkeer nog bestaat terwijl wij elkaar ontmoeten. We kunnen dan “lezen” in onze aura’s dat het niet goed zit en zullen onze misstand eerst dienen op te lossen.

Met andere woorden emoties die nu nog onderling kunnen spelen terwijl wij elkaar ontmoeten en die we negeren, denken te kunnen verbergen, komen in de toekomst in het volle licht te staan. We kunnen dan niet meer om elkander heen. Voor ons een prachtige gelegenheid om te groeien naar WIJ.

Leonard Zonneveld