PERSOONLIJKE STRIJD EN BEWUSTWORDING

Soms wordt het mij toegestaan een boek te lezen uit de kosmische bibliotheek. Een boek, zwaar bezwangerd van gewichtigheid, eeuwen bevattend die bij nader lezen zo herkenbaar blijken te zijn. Jezelf nauwelijks durven toestaan dat dit wel eens doorleefd zou kunnen zijn. Aanvaarden dat beschreven bewustzijn ook persoonlijk bewustzijn is.

Wanneer je dit beseft gebeuren er twee dingen.
Ten eerste: Het naar het dagbewustzijn halen van wat in het onderbewustzijn zolang verscholen lag. Ten tweede: Het daarmee kunnen functioneren in het leven van alle dag. Dat leven van alle dag die best een tevreden gevoel geeft tot op dat moment; maar die wordt doorbroken door het duidelijk worden van wat ooit tot dan toe is doorleefd.

Dit valt niet zomaar 1-2-3 met elkaar te rijmen. Eerst ontstaat er een behoorlijke, nee een gigantische onrust. Zekerheden vallen weg. Vaste patronen worden onderuit gehaald. Vrienden, familie en in het uiterste geval de partner, raken ver verwijderd voor een tijd, soms voor altijd. Eenzaamheid is hetgeen waar je voor komt te staan. Eenzaamheid die zeker bij aanvang verkleinend, beperkend, op je lijkt in te werken. Toch komt langzaamaan het ontdekken dat die eenzaamheid nodig is om je op jezelf terug te werpen. Om a.h.w. voor een bepaald deel van jezelf terug naar af te gaan. Wanneer daarin het nulpunt is bereikt komt er bewustzijn van iets dat heel erg oud, heel erg bekend, lijkt te zijn.

Dat wat reeds eeuwen tot je kennis, tot je bewustzijn behoort, begint zich nadrukkelijker te manifesteren en zich te verweven met je dagelijkse leven. Het proces lijkt op een opstanding. Maar nogmaals…eerst is het het leven dat je leeft, met aangeleerde patronen, waarin omdat je niet beter weet, je best gelukkig bent. Dan de onrust van de ontdekking dat er meer te weten valt. De eenzaamheid om ruimte te maken en de integratie in je beleven die daarop volgt.

Hierna volgt een van de moeilijkste dingen; hoe maak je de ander duidelijk dat er wijsheid, dat er weten, opnieuw in je geboren is. Want wanneer je daarin steeds je hoofd stoot, je belachelijk wordt gemaakt, wordt je nog eenzamer dan hiervoor. Nee, je zult moeten afwachten, stil houden, opschorten, totdat je geestverwanten hebt gevonden, om kwijt te kunnen wat weer zo sterk in je is gaan leven. Zo raakt het sterk brandend vuur enigszins geblust en komt er rust.

Dan komt er een fase waarbij je gaat inzien dat wat jezelf zo graag wilt uitdragen best naar een ander is te brengen wanneer je je afstemt op die ander. Je leert te gaan naar het punt waar die ander staat; dat wordt het vertrekpunt vanwaar de boodschap is over te brengen. Welliswaar ben je tot het weten gekomen dat het primair de bedoeling blijft groei vanuit jezelf, je persoonlijk bewustzijn, te bereiken. Want jouw reiken naar het licht, is jouw persoonlijke weg, is jouw weten. Het bezit van dit weten brengt wijsheid. Hierdoor zal de uiteindelijke ontdekking zijn dat jouw persoonlijke weg nooit zinvol kan zijn, wanneer je onderweg niet tracht ook een ander te stimuleren zichzelf te her-inneren. Want ondanks je persoonlijke pad, is zoveel mogelijk samen terugkeren het grootste geschenk aan God. Net zoals het mogen lezen uit het boek van de kosmische bibliotheek en de bewustwording die daarop volgt, een bijzonder geschenk van God is.

Leonard Zonneveld