KERKELIJKE VEREVENING

Op de morgen van 10 januari 2017, de dag dat mijn vader werd begraven, was mij door de Pastor van de RK kerk in Noordwijk gevraagd om de overdenking te doen. In de volksmond heet dat de preek. Ik was zeer vereerd dat ik mocht spreken.

Op het moment dat ik naar voren werd gevraagd, ging ik niet alleen. Het was samen met mijn Gids en daarnaast nog velen. Het werd een beladen moment. Niet alleen omdat het een Requiem betrof voor mijn vader, maar omdat het een voor mij historisch moment bleek te zijn.

Ooit verketterd door toenmalige bestuurders van de zelfde RK kerk. Nu leek het een rehabilitatie. Terwijl ik de woorden mocht spreken die in mij werden “gelegd”, was het op Geestelijk niveau een en al jubel. Een zeer diepgaande ervaring die ter plaatse uitstak boven het gaan van stof naar Geest. Het leek alsof allen die eeuwen terug met mij ten onder waren gegaan op dat moment met mij waren.

Feitelijk was voor mij persoonlijk nauwelijks van belang wat ik sprak, maar dat ik sprak in deze entourage. Terwijl enkele honderden mensen mij aanschouwden en naar mij luisterden, speelde zich van achter de “sluier” een bijzonder schouwspel af. Hier vond iets plaats dat uitsteeg boven Karma. Het gevoel alsof geheel mijn huidige leven werd toegespitst naar dit moment. Vergeving had reeds eerder plaatsgevonden; het Geestelijke cadeau werd door velen met mij in vreugde en dankbaarheid ontvangen en werkt door tot diep in mijn ziel.

Leonard Zonneveld