TIJDENS EEN ZONDAGSLEZING

Aanwezig op een zondag meer dan 20 jaren geleden,
zat ik plots met de handen in het toen nog aanwezige haar.
Met de wijding in mijn binnenzak, tevreden,
luisterde ik en dacht: Ik ben de sigaar.

Want leven en dood was het gegeven,
dat voor de zieken werd gebracht.
Terwijl ik het zou hebben over dood en leven,
U begrijpt het al, hetzelfde thema was bedacht.

Eerst was de gedachte, ik ga alles verscheuren.
Langzaam begreep ik: Dit is uniek.
Want alleen tezamen openen wij de deuren.
Componeren in eigen ritme, aan hetzelfde stuk muziek.

Buiten het thema was mijn les die morgen
Het gaat hier niet om enkel eigen kwaliteit.
Maar om de veelvoud die daar achter ligt verborgen.
Dus niet ik of jij, maar werken in gezamenlijkheid.

Op die zondag gebeurde voor mij onverwacht,
kort het sterven van mijn ego-volle oren.
Toen snel kwam het leven dat tot inzicht bracht.
Wat bleef was winst, weer een stukje MENS in mij geboren.

Leonard Zonneveld