SCHOONHEID IN DE EIFEL

Waar ter wereld kon ik vinden
wat ik op jouw flanken vond.
Bloeiende weelde paars en geel
en blauw en rood met miljoenen pluizen.
Mijn hart wil zo weer naar die plek verhuizen
waar ik met mijn voeten één werd met de grond.

Nog zie ik de hoge toortsen
die schaduw strooiden in de beweging van de zon,
op mijn pad met kiezels, dat slingerend
omhoog, zoekend naar het donker ging.
Ik ging willoos voort,
van alles vrij, zonder enkele zin
en begreep al gaande,
waarom dit alles ooit begon.

Leonard Zonneveld