PLOTSELING BEVRIJD

Ik stond genageld, nog vaster in de stof dan ooit hiervoor.
Was verbijsterd, dat jij zo plotseling bent gegaan.
Geen tijd nog voor een warme hand,
zelfs niet slechts een oogopslag, geen woord , geen traan.

Raapte alles bij elkaar om te kunnen staan
naast jouw ogenschijnlijk slapend kleed.
Hoorde echoënd nog wel een stem,
die geluidloos door jouw reeds verstijfde vingers gleed.

Begreep dat jij voorgoed van deze wereld bent vertrokken
en wat ik zag was minder nog dan jij.
Ik dus verbijsterd, maar jij verwonderd zittend
aan jouw eigen zojuist verlaten zij.

Gezamenlijk werd, wat jij liet, teruggegeven aan de aarde,
bevrijd van je veel te zware last
beleef jij nu wat zelfs jouw stoutste dromen niet ervaarden.
Geef ik je over…….hou jou niet langer hier meer vast.

Leonard Zonneveld