DE TE VOLGEN STER

Als herder waakte ik over de dieren
die mij waren toevertrouwd;
en trok door dalen jarenlang.
s’Avonds telde ik de uren die ik staarde
naar alles wat zich aan de hemel bewoog.

Tot aan die ene nooit te vergeten nacht.
De nacht dat boven de heuvels een schitterend licht 
verscheen, gelijk een bundeling van de sterren
die reeds vele jaren de nachten vulden.
En ik kon niet anders dan te volgen,
de baan die het licht beschreef.

Geleid door dit wonderschone licht
ben ik urenlang gegaan op de weg
terug vanwaar ik kwam.
En vond tenslotte onder de mijne in een oude stal
een zojuist geboren kind.

Ik zag hoe het licht dat mij
hiervoor noch had gewezen,
één werd met deze pas geboren mens.
Komend vanuit het niets, besefte ik
dat dit de verlosser der mensen moest zijn.

Leonard Zonneveld